60-sekundowy dokument – takie zadanie postawiła przed uczestnikami firma Sony w swoim konkursie „FS7 II Documentary Competition 2017”. Ciekawy temat i kusząca nagroda (kamera Sony PXW-FS7M2K) sprawiły, że podjąłem wyzwanie. Zebrałem odpowiedni sprzęt i do dzieła. Efekt możesz ocenić sam. Obecnie trwa głosowanie w serwisie YouTube. 10 filmów z największą liczbą polubień przejdzie do ścisłego finału. Jeśli film przypadł Ci do gustu, możesz na niego zagłosować.
Pomysł to podstawa
60 sekund to niewiele czasu, aby pokazać to coś, co ujmie widzów i… komisję konkursową ;) Dlatego zanim przystąpisz do realizacji, dobrze przemyśl to, co ma się znaleźć w Twoim filmie. Dobrze się przygotuj – zastanów się, co chcesz przekazać, opracuj wstępnie poszczególne kadry. A potem działaj.
Jaki sprzęt się sprawdzi?
W przypadku filmów dokumentalnych, w których często jesteśmy ograniczeni czasowo i miejscowo, ważne jest, aby zestaw był lekki, mobilny i jak najbardziej uniwersalny. Aparatem, który wybrałem do tego projektu był Panasonic GH4. To aparat znany w branży ze swojej świetnej ergonomii – większość ważnych przycisków została „wyciągnięta” na obudowę, a dodatkowo, dzięki guzikom funkcyjnym i możliwości zapisania konkretnych ustawień i przełączania się między nimi, używanie go w sytuacjach wymagających elastyczności jest bardzo wygodne.
Tak jak wspomniałem – uniwersalność i szybkość reakcji jest najważniejsza, dlatego postawiłem na obiektywy zoom z systemu micro 4/3: Panasonic LUMIX G X VARIO 12-35mm f/2.8 ASPH. POWER O.I.S. oraz Panasonic LUMIX G VARIO 35-100 mm f/2.8 P.O.I.S.. Są to relatywnie jasne, lekkie i bardzo dobre optycznie szkła – idealne do zadań dokumentalnych lub na wyjazdy. Biorąc pod uwagę mnożnik ogniskowej w matrycach m4/3, jest to odpowiednik 24-70 oraz 70-200 z pełnej klatki – więc dwa obiektywy, które zmieszczą się w kieszeni kurtki pokrywają nam bardzo duży zakres ogniskowych. Dodatkowo oba mają stabilizację, a w przypadku nowszych kamer Panasonica (tak jak np. nadchodzący GH5) obiektywy te funkcjonują w technologii Dual I.S., a więc posiadają współpracującą stabilizację matrycy i obiektywu, co daje jeszcze lepsze rezultaty.
Ze względu na używanie teleobiektywu nawet system stabilizacji obiektywu nie dałby rady zapewnić mi wystarczająco płynnych ujęć. Dlatego też dodatkowo do ustabilizowania aparatu użyłem PocketRig 2 od Edelkrone. Jest to kolejny mały gadżet, który mieści się w kieszeni, dający niesamowite możliwości – po rozłożeniu i stabilizowaniu przy pasku lub oparciu o ramię, możemy nawet na dłuższych ogniskowych osiągnąć akceptowalne rezultaty.
Nagranie dźwięku w sytuacjach improwizowanych bywa trudne, zwłaszcza gdy chcemy nagrać dużo ujęć, a jesteśmy ograniczeni czasowo. W mojej ocenie w takich sytuacjach sam mikrofon nie wystarczy – nigdy nie wiadomo, w którym momencie padnie kluczowe zdanie lub myśl, dlatego warto nagrywać dźwięk osobno, aby nie stracić żadnej ważnej wypowiedzi. Rozmiar urządzenia też ma znaczenie, bo nie może swoimi gabarytami krępować osoby nagrywanej. Ja postawiłem na rejestrator Olympus LS-14, który oferuje dobre parametry nagrywanego dźwięku, wysokiej jakości mikrofony kierunkowe, filtr górnoprzepustowy eliminujący szumy oraz możliwość nagrywania na kartę microSD. Dzięki temu mogłem, po wstępnym ustawieniu, zostawić go obok osoby nagrywanej, i spokojnie prowadzić z nią rozmowę.
Taki zestaw pozwolił mi na swobodną pracę, dzięki czemu skupiłem się na realizacji pomysłu i szukaniu dobrych ujęć.
