Ustawienie aparatu Sony A7III / A7RIII na śluby

Nabycie nowego aparatu wiąże się zwykle z nauką jego obsługi, polegającą między innymi na przyzwyczajaniu się do nowych funkcji i możliwości sprzętu, czy też na przyporządkowaniu guzików według własnych preferencji. Ten okres trwa krócej lub dłużej, zwłaszcza gdy np. zmieniliśmy cały system – wówczas prawie wszystkiego musimy uczyć się od nowa. Jeśli weźmiemy pod lupę nowe aparaty Sony z serii A7 – Sony A7 III oraz Sony A7R III, okazać się może, że na początku tamtejsza ilość ustawień oraz możliwości będą onieśmielające. W tym artykule przybliżę Ci najważniejsze funkcje i ustawienia aparatów Sony oraz ich zastosowanie w pracy fotografa ślubnego. Ostrzegam, że zagłębiamy się tym razem w techniczne zawiłości.

Strefa Sony w sklepie Cyfrowe.pl sprawdź promocyjne ceny >>

Praca systemu AF

Mocno rozwinięty system AF to niewątpliwie jedna z największych zalet dzisiejszych bezlusterkowców w porównaniu z lustrzankami. Czasy, w których musimy się zastanawiać nad rozmieszczeniem punktów krzyżowych w wizjerze, powoli się kończą. Bezlusterkowce niewątpliwie królują w tej materii z niesamowicie szybkim i precyzyjnym AF, z możliwością ostrzenia na całej matrycy (od krawędzi do krawędzi). Omówmy więc, jakie tryby AF mamy dostępne w aparatach Sony A7 III / Sony A7R III.

Szybka informacja zanim przejdę dalej. W tym artykule będę posługiwał się angielskojęzycznym nazewnictwem funkcji dostępnych w menu, ze względu na to, że ich polskie tłumaczenie zawiera wiele niezrozumiałych skrótów i szczerze polecam przestawienie swoich aparatów Sony na język angielski. Obcując z angielskim nazewnictwem otwieramy się np. na korzystanie z zagranicznych recenzji, artykułów czy filmów.

Focus Mode, czyli tryb ostrości. Dostępne są tu opcje takie jak AF pojedynczy (AF-S), AF ciągły (AF-C) lub też możemy wymusić tryb ostrzenia ręcznego (MF). Przez wszystkie lata mojej profesjonalnej pracy używałem zawsze trybu pojedynczego i nigdy nie mogłem przestawić się na tryb ciągły. W lustrzankach, jakimi operowałem, tryb ciągły pozostawiał wiele do życzenia. W aparatach Sony jest inaczej. Obecnie używam tylko i wyłącznie trybu ciągłego i zauważyłem wręcz, że jest on zarówno szybszy, jak i pewniejszy od trybu pojedynczego.

Focus Area, czyli obszar ostrości. Tu dopiero zaczyna się zabawa. Właśnie z tym ustawieniem przychodzi do mnie najwięcej osób pytając, co i dlaczego powinni ustawić. Pokrótce omówię poszczególne opcje, po czym opowiem Ci, czego używam w zależności od sytuacji.

• wide (szeroki) – to najnormalniejszy na świecie tryb auto. System aparatu sam decyduje, co powinno być ostre w kadrze – korzystając przy tym z całej gamy punktów AF, wybiera i ustawia ostrość na danym obiekcie. Niesamowite, że często wybiera ten obiekt, który chcielibyśmy mieć ostry – obiekt w ruchu lub osobę wyraziście zawartą w kadrze.
• zone (strefa) – w trybie strefy mamy do dyspozycji 9 prostokątnych obszarów, które wewnątrz gromadzą dość dużą grupę punktów AF. Wciąż aparat decyduje, co wyostrzyć – jednak w tym wypadku ograniczony jest obszarem wybranej strefy.

• center (środek) – jest to najprostszy z możliwych trybów ostrzenia, który korzysta tylko z jednego, dużego punktu na środku ekranu.
• flexible spot: S,M,L (elast. punktowy: S,M,L) – jest to tryb, który umożliwia nam już pełną kontrolę nad miejscem, w którym chcemy, aby nasz aparat ustawiał ostrość. Mamy do dyspozycji wszystkie punkty AF oferowane w trzech rozmiarach – małym (S), średnim (M) oraz dużym (L). Punkty ostrości możemy zmieniać standardowo za pomocą joysticka i za pomocą ekranu dotykowego – także w momencie, kiedy nie jest on aktywny. Funkcja ta nazywa się Touch Pad (płytka dotykowa) – w momencie, kiedy mamy oko przy wizjerze, zmieniamy punkty ostrości poprzez przesuwanie kciukiem po nieaktywnym ekranie.

• expand flexible spot: S,M,L (roz. elast. punktowy: S,M,L) – Jest to tryb bardzo podobny do poprzedniego, z jedną różnicą – rozszerzenie nazwy o „expand” oznacza w praktyce, iż posługujemy się w nim punktem pojedynczym oraz otaczającymi go ośmioma punktami.

 

• lock-on AF: expand flexible spot (AF z podąż.: roz. elast. punktowy) – moim zdaniem, w polskim tłumaczeniu menu ciężko jest odgadnąć, na czym dokładnie miałaby polegać ta opcja. Zacznijmy od drugiego członu nazwy tej opcji „expand flexible spot” – jak wyżej – mamy do czynienia z rozszerzonym punktem pojedynczym. Co więc oznacza początkowa fraza „lock-on”? Jest to podążanie za obiektem, który wpierw wyostrzyliśmy. Działa to tak:
  • wybieramy punkt, który chcemy, by był ostry,
  • ostrzymy przykładowo na czyjąś twarz,
  • dopóki trzymamy wciśnięty do połowy spust migawki, aparat utrzymuje ostrość na zapamiętanym obiekcie, bez względu na to, czy obiekt będzie zmieniał pozycję w kadrze, czy sami zdecydujemy o przestawieniu kadru. Zobacz to na grafice poniżej.

Z czego w swojej pracy korzystam ja? Otóż, żeby Ci to opisać, potrzebuję przybliżyć działanie jeszcze dwóch funkcji ukrytych w menu – pierwsza z nich ma bardzo wdzięczną nazwę – Set. Face Prty in AF (Ust. Prio. Tw. W AF), natomiast druga to Eye-AF (AF priorytet oczu). Także pierwsza z nich oferuje nam możliwość włączenia wykrywania twarzy (u mnie zawsze włączona) i znajdziemy ją w pierwszej zakładce menu na stronie 6/14 (AF2). Natomiast Eye-AF jest bardziej ukryta – wymaga bowiem przypisania jednego z przycisków aparatu do jej wyzwolenia – ustawienie to znajdziemy w zakładce 2 na stronie 8/9 (custom operation1/własna czynność1).

Kup aparat Sony w Cyfrowe.pl >>

Podsumuję w takim razie czego używam i w jaki sposób:

• ustawiam zawsze tryb ciągły (AF-C)
• najczęściej posługuję się najmniejszym punktem pojedynczym (flexible spot:S). Do zmiany punktu AF korzystam albo z joysticka albo z ekranu dotykowego – niezależnie czy patrzę przez wizjer czy na ekran dotykowy.
• przy włączonej opcji wykrywania twarzy (Set. Face Prty in AF), gdy zbliżę mój pojedynczy punkt do twarzy, aparat automatycznie wyostrzy na tą twarz. Będzie trzymał na niej ostrość, dopóki sama nie oddali się albo my nie oddalimy jej od wybranego przez nas punktu. Ponadto, wciskając wtedy i trzymając guzik wyzwalający funkcję Eye-AF (przypisany przeze mnie wcześniej), aparat zacznie ostrzyć na oko, wykryte na tej twarzy.

I to jest mój podstawowy sposób działania.

Zdarza mi się korzystać również z trybu strefowego, zachowując opcję wykrywania twarzy (Set. Face Prty in AF) w danej strefie oraz śledzenie oka (Eye-AF).

Wybierz obiektyw Sony dla siebie >>

Przyporządkowanie guzików według własnych preferencji

Aparat Sony A7RIII, z którego obecnie korzystam, oferuje bardzo dużą ilość przycisków. Mogę każdemu z nich przypisać prawie każdą funkcję. Jest to jednocześnie ogromna zaleta, jak i drobna wada. Wszystkie funkcje, z których korzystamy najczęściej, możemy przypisać do przycisków, które mamy bezpośrednio pod palcami. Nie przerywając fotografowania, możemy szybko dokonać zmiany ustawień bez konieczności wchodzenia w menu. Natomiast gdy nawet doświadczony inny fotograf spontanicznie chciałby zrobić naszym aparatem zdjęcia, straci trochę czasu na rozszyfrowywanie i zapamiętywanie tego, co kryje się pod guzikami C1, C2, C3, C4.

Zobacz więc, co ja przyporządkowałem do poszczególnych przycisków mojego aparatu:

C1. WB – balans bieli. Pracuję zawsze na manualnym ustawieniu WB do sytuacji, dlatego jest to jeden z częściej używanych przeze mnie przycisków.

C2. Focus Area – wspomniana wyżej zmiana obszaru ostrości.

C3. Focus mode – zmiana trybu ostrości. Najczęściej używam guzik C3 do zmiany z trybu AF-C na tryb MF, gdy fotografuję imprezę weselną w trybie manualnego ostrzenia (możesz o tym poczytać w poprzednim moim artykule).

C4. Recall custom hold, czyli przywołanie konkretnych nastaw aparatu w momencie trzymania tego przycisku. Podpatrzyłem to u jednego z moich kolegów z UK – Adama Johnsona, który nazywa to „Get out off jail mode”, czyli tryb wyjścia z więzienia. W momencie trzymania tego przycisku wszystkie ustawienia aparatu lecą na AUTO. Z racji, iż przez cały czas fotografuję w trybie manualnym (ustawiając czas, przesłonę, ISO i WB ręcznie), nagła zmiana warunków oświetleniowych może spowodować konieczność szybkiej zmiany wielu ustawień. W takiej sytuacji ratunkiem może być wymuszony tryb AUTO pod przyciskiem C4.

AF-ON – Eye-AF, czyli opisane wyżej śledzenie oka.

AEL – Anti-flicker, czyli bardzo przydatna funkcja, kiedy fotografujemy we wnętrzach wyposażonych we fluorescencyjne lub LEDowe źródła światła. Aparat z włączoną funkcją Anti-flicker wyrównuje zdjęcia i pozbawia ich efektu migotającego źródła światła.

Center button – Focus magnifier, czyli przybliżenie w celu łatwiejszego wyostrzenia zdjęcia, które wykorzystuję przy fotografowaniu tilt-shiftami.

Down button – Silent shooting, czyli przełączenie aparatu na elektroniczną, cichą migawkę.

Czytaj więcej o fotografii ślubnej >>

Ustawienie swojego menu

Kolejną rzeczą, która ustawiłem pod siebie w moim A7RIII, jest własne Menu, zwane My Menu. Wybrałem tam szereg opcji, z których korzystam dość często, lecz nie na tyle często, żeby przypisać je poszczególnym przyciskom (lub takie, których nie da się niestety przypisać do przycisków). A są to:

• Picture profile – profile kolorystyczne, które przy fotografowaniu mam wyłączone, natomiast wykorzystuję je przy sporadycznym filmowaniu.
• Touch Panel/Pad – tu włączam i wyłączam opcję panelu dotykowego do zmiany punktów ostrości poprzez dotykanie palcem nieaktywnego ekranu LCD.
• Format – formatowanie karty pamięci z poziomu aparatu.
• Date/Time Setup – ze względu na to, iż korzystam zawsze z dwóch takich samych aparatów, przed każdym zleceniem synchronizuję czas w obu aparatach, abym potem nie musiał tego robić podczas obróbki zdjęć.
• Rec. Media Settings – ustawienie, w jaki sposób aparat ma zapisywać zdjęcia na karty pamięci. Ja korzystam z symultanicznego zapisu na dwie karty – zarówno zdjęć, jak i wideo – i traktuję to jako formę backup’u. Przy takim ustawieniu aparat też nie pozwala na wykonanie zdjęcia, jeśli w slocie nie ma drugiej karty, co jest formą jeszcze dodatkowego zabezpieczenia.
• Auto review – jest to podgląd zdjęcia zaraz po jego wykonaniu. Domyślnie jest on u mnie wyłączony. Ze względu na to, iż w elektronicznym wizjerze lub na ekranie LCD widzę finalne zdjęcie jeszcze przed jego wykonaniem, nie mam potrzeby tracić dodatkowych sekund na oglądanie go. Wyjątkiem jest fotografowanie z lampą. Wtedy włączam podgląd na 2 sek.

I to by było na tyle. Teraz już wiesz, czym fotografuję, dlaczego i jakie wybieram ustawienia. Myślę, że u każdego sprawdzi się trochę co innego, zarówno w kwestii doboru samego aparatu, jak i obiektywów, a później w kwestii samej „guzikologii” danego sprzętu. Zapraszam do zadawania pytań tu w komentarzach – chętnie na wszystkie odpowiem. Będą inspiracją dla mnie do zgłębiania dalszej wiedzy, dlatego że temat z pewnością nie jest wyczerpany.

Jeśli dobrnąłeś do końca tego artykułu i chcesz czytać więcej na ten temat, zapisz się na newsletter! Sprawdź też, co do tej pory pojawiło się na naszym blogu w kategorii FOTOGRAFIA ŚLUBNA.